Kompleksowe i zespołowe działanie na rzecz osoby niepełnosprawnej fizycznie lub psychicznie, które ma na celu przywrócenie tej osobie pełnej lub maksymalnej do osiągnięcia sprawności fizycznej lub psychicznej, a takżezdolności do pracy oraz do brania czynnego udziału w życiu społecznym.

Na rehabilitację medyczną (fizjoterapię) składają się:

- kinezyterapia
- fizykoterapia 
- masaż leczniczy

Kinezyterapia

- czyli leczenie ruchem to podstawowa i najważniejsza gałąź rehabilitacji. Wśród ćwiczeń wyróżniamy te o działaniu miejscowym – dotyczące miejsca gdzie zlokalizowane jest schorzenie oraz te o działaniu ogólnoustrojowym – gdzie do ćwiczeń wykorzystuje się zdrowe, nie objęte procesem chorobowym części ciała i narządy, co powoduje poprawę wydolności ogólnej, która decyduje o końcowym efekcie leczenia.
Wśród metod kinezyterapeutycznych wyróżniamy:
metody mechaniczne (np. McKenzie, Cyriaxa, Karskiego, Kaltenborna – Evientha) - zasadniczym celem wykorzystania czynnika ruchu jest bezpośrednia i lokalna zmiana właściwości tych tkanek narządu ruchu, które są związane z zaburzeniem czynności organizmu
metody neurofizjologiczne (np. PNF, Vojty, NDT Bobath) - do nauki nowych wzorców ruchowych wykorzystuje się głównie odruchy warunkowe, czego efektem jest hamowanie odruchów patologicznych i wyzwalanie reakcji fizjologicznych
metody edukacyjne (np. Domana, Pilatesa) - oprócz powyższych dwóch czynników konieczne staję się włączenie świadomości, woli i determinacji usprawnianego

Fizykoterapia

- to stosowanie w celach leczniczych różnego rodzaju energii wytwarzanej za pomocą aparatury (elektroterapia, ultradźwięki, magnetoterapia, laseroterapia, światłolecznictwo, ciepłolecznictwo, krioterapia)
Należy zaznaczyć, że pełni ona w leczeniu usprawniającym rolę pomocniczą i rzadko stosuje się ją jako zabieg podstawowy. Wspomaga ona niejako ćwiczenia ruchowe, ma działanie łagodzące ból i tzw bodźcowe.

Masaż leczniczy

- to wykorzystanie bodźców mechanicznych głównie w postaci ucisku na tkanki w celu wywołania odczynów fizjologicznych. Jest to zespół technik manualnych stosowanych w odpowiedniej kolejności, które przez powierzchnię ciała wywierają wpływ na skórę, tkankę podskórną, mięśnie, torebki i więzadła stawowe, a także w postaci zmian odruchowych na układ krążenia, nerwowy i wewnątrzwydzielniczy.
Zasadniczym celem rehabilitacji jest odtworzenie lub kompensacja funkcji utraconych w wyniku choroby tak, aby pacjent mógł maksymalnie samodzielnie realizować swoje potrzeby życiowe. 
Efekty terapii w dużej mierze zależą od systematyczności i zaangażowania usprawnianego. Ważne jest więc stworzenie odpowiedniego modelu współpracy między terapeutą a pacjentem.
Cele rehabilitacji powinny być tak określone, aby były optymalne dla pacjenta, aby chory je rozumiał i akceptował.
Jeśli postawimy przed chorym nieadekwatnie wygórowane cele i ich osiągnięcie będzie niemożliwe, wystąpi zniechęcenie i brak motywacji do dalszych ćwiczeń. Dlatego też proces rehabilitacji powinien być planowany wspólnie z pacjentem i jego rodziną, a członkowie rodziny powinni być czynnie włączani w proces usprawniania.

W jaki sposób działa rehabilitacja?

Określony bodziec wywołuje w organizmie określoną reakcję.  Odpowiednio dobierając rodzaj bodźca można wywołać różne reakcje lub grupy reakcji, np.: wydzielanie pewnych substancji biochemicznych powodujących określone reakcje organizmu pod wpływem bodźców cieplnych lub świetlnych. Ruch z oporem powoduje zwiększenie siły mięśni, a odpowiednio aplikowany ruch bierny określonego stawu, oprócz działania lokalnego, ma działanie odruchowe, wpływające na odległe od niego obszary ciała. Nasz organizm posiada wbudowane możliwości walki z chorobą. Czasami jednak nie potrafi w pełni z nich korzystać. Niektóre zabiegi z zakresu fizjoterapii usprawniają te procesy, lub wyzwalają dodatkowe, wspomagając naturalne możliwości organizmu.

W jakim celu stosuje się rehabilitację?

Celem fizjoterapii jest usunięcie (jeśli jest to możliwe) procesów chorobowych, zapobieganie nawrotom i postępowi choroby, usuwanie dolegliwości, przywracanie sprawności. Główne cele fizjoterapii to: zwalczanie bólu, zwalczanie stanów zapalnych, usprawnianie czynności poszczególnych narządów; dodatkowo w przypadku narządu ruchu: zwiększanie siły mięśniowej, przywracanie prawidłowego zakresu ruchu, przywracanie prawidłowych stereotypów ruchowych, odtwarzanie propriocepcji, przywracanie odpowiedniej długości i elastyczności tkankom okołostawowym, stwarzanie optymalnych możliwości gojenia się struktur wewnątrz- i około- stawowych a przy istniejących, niemożliwych do usunięcia zmianach chorobowych osiągnięcie możliwie najlepszego stanu funkcjonalnego oraz nauka "oszczędnego" korzystania z narządu ruchu.

W jakich chorobach stosuje się rehabilitację?

W chorobach układu nerwowego, układu krążenia, układu oddechowego, narządu ruchu, przewodu pokarmowego, w chorobach skóry, nosa, uszu gardła krtani, chorobach przemiany materii. W niektórych schorzeniach fizjoterapia stanowi podstawowy sposób leczenia, w innych jedynie uzupełniający. W chorobach narządu ruchu często stosuje się fizjoterapię równolegle z podstawowym sposobem leczenia jako terapię wspomagającą, oraz po zakończeniu leczenia podstawowego, w celu osiągnięcia stanu funkcjonalnego maksymalnie zbliżonego do tego sprzed choroby; np.: przy złamaniu kości, leczeniem podstawowym jest repozycja i unieruchomienie odłamów; w okresie oczekiwania na wystąpienie zrostu (od kilku do kilkunastu tyg.) można stosować fizjoterapię w celu przyspieszenia zrostu i utrzymania w możliwie najlepszej kondycji okolic ciała nie objętych chorobą; po zakończeniu leczenia podstawowego i usunięciu unieruchomienia należy rozpocząć rehabilitację, z wykorzystaniem metod fizjoterapii, w celu usunięcia skutków urazu, operacji, długotrwałego unieruchomienia. Wiele chorób i dolegliwości, po zakończeniu leczenia podstawowego, wymaga stosowania fizjoterapii w celu osiągnięcia maksymalnie dobrej sprawności np.: po rekonstrukcji więzadeł krzyżowych, operacyjnym usunięciu krążka kręgowego lub jego fragmentu, po zszyciu zerwanego ścięgna Achillesa - niezbędna jest kilkutygodniowa rehabilitacja z wykorzystaniem metod fizjoterapii.

Zajmujemy się zarówno rehabilitacją osób dorosłych jak i dzieci.

W przypadku chęci uzyskania szybszej rekonwalescencji oraz powrotu do zdolności fizycznej zalecane jest łączenia masażu z rehabilitacją.