Technika tego masażu jest specyficzna i polega na rozcieraniu małymi ruchami palców 3 i 4 miejsc wrażliwych w tk. łącznej. Pacjent odczuwa tą technikę jako wrażenie zacięcia lub zadraśnięcia jakby masaż był wykonywany paznokciem. Zależnie od prowadzonej warstwy tk. łącznej rozróżniamy techniki: skórna, podskórna i powięziowa. Wykonujemy w sytuacjach gdy powłoki ciała są napięte. Wynika to z powiązań tej tk z autonomicznym ukł. nerwowym. Dzięki przesuwaniu i jej możliwości zmniejsza się napięcie i to wpływa na odczuwanie dolegliwości bólowych. Dzięki temu znajduje to zastosowanie w leczeniu chorób wew. Technika polega na powierzchownym przesuwaniu tk łącznej od brzegów kości i mięśni. Zasadą jest przesuwanie a nie ucisk. Podczas zabiegu należy kolejno masować strefy zmian łącznotkankowych: przy brzegu k krzyżowej, okolicy krzyżowo - odbytowego, okolice krętarza większego, wyrostków kolczystych w kierunku bocznych stron ciała i okolice m prostownika grzbietu oraz brzegi łopatek. Reakcje wywołane przez ten masaż dzielimy na: subiektywne odczucia pacjenta -są uzależnione od stopnia napięcia tej tk. Im większe zmiany łączno tk. tym silniejsze są odczucia i wrażenia. Reakcje tkanki skórnej - uczucie gorąca, zniesienie bólu, zmożoną potliwością. Objawy te mogą utrzymywać się do 24h po zabiegu. Reakcja Nerwowa - wyst. po 2h po zabiegu. Pacjent odczuwa zmęczenie jako reakcje wzmożonego nap. układu przywspół. Zjawisko to jest normalnym objawem po zabiegowym. Wystarczy odpoczynek 30min.i ten stan normalizuje się. Spotyka sie nawet wzmożony apetyt i pragnienie. Niektórzy mają zwiększenie oddawania moczu. Typowe reakcje dla masażu tkanki łącznej są wykorzystywane w leczeniu chorób naczyń krwionośnych, zaburzeń tarczycy i chorób nerek. Reakcje Opóźnione .